Recensie: Vals Vrouwenkoor bewijst flinke muzikale groei

Het Katwijkse Vals Vrouwenkoor liet vrijdagavond 31 juli onder grote belangstelling op het Duinplein voor het DUNAatelier opnieuw horen hoe sterk het zich in de afgelopen drie jaar heeft ontwikkeld.

Ondanks de vakantietijd - en dus met ongeveer 100 in plaats van de gebruikelijke 150 zangeressen - klonk het koor overtuigend in een gevarieerd programma met onder meer Dancing Queen, How Deep Is Your Love, Freedom, Good Vibrations en Poison.

Dat het koor muzikaal flinke stappen heeft gezet, bleek vooral uit de moeilijkere nummers. Don’t Stop Believin’ lijkt een eenvoudig meezinglied, maar vraagt juist om een beheerste spanningsboog. Het Katwijkse koor hield die opbouw knap in balans.

Door Adri van Beelen

Warmte

Ook Love of My Life (Queen), een nummer dat draait om zuiverheid, timing en kwetsbaarheid, werd mooi gebracht.

Freddie Mercury gaf het nummer een bijna breekbare intensiteit. Het koor koos ook voor warmte en melancholie. Dat maakte indruk.

Don’t Go Breaking My Heart kwam mooi uit de verf. De lichte, dansende groove vraagt om een feilloze timing; een fractie te laat of te zwaar zingen haalt de luchtigheid uit het nummer. Daar was gelukkig geen sprake van. Het enthousiasme spatte ervan af en werkte aanstekelijk op het publiek.

‘Korenkraker’

Een van de grootste uitdagingen was Mr. Blue Sky, nieuw op het repertoire. De vele stemwisselingen, het stuwende ritme en de voortdurende energie maken dit tot een echte ‘korenkraker’. Juist bij zo’n nummer hoor je of een popkoor niet alleen mooi zingt, maar ook een publiek weet mee te nemen. En dat lukte zeker. De uitvoering eindigde terecht in een daverend applaus.

Alleen de wind speelde het koor en het publiek af en toe parten. Vooral voor bezoekers die verder van het podium af stonden, waaiden de stemmen soms letterlijk weg. Dat leidde ook weleens tot wat slordigheden, omdat de zangeressen elkaar niet altijd even goed hoorden.

En sommige stemgroepen, zoals de uitgedunde sopranen, waren in enkele nummers net even te zwak. Dat is ook niet altijd even bevorderlijk voor de harmonie.

Toch kon dit de algehele indruk van een geslaagd optreden niet wegnemen.

Het Vals Vrouwenkoor bewees opnieuw dat het onder de bezielende leiding van dirigent Jack Glasbergen is uitgegroeid tot een popkoor dat ook lastige nummers met vertrouwen én muzikaliteit aankan.