In onze streek – Katwijk aan Zee, Katwijk aan den Rijn, Rijnsburg en Valkenburg – werd zorg vroeger letterlijk aan de keukentafel geregeld. Kinderen zonder vast thuis, ouderen die niet meer alleen konden wonen en mensen met een beperking werden uitbesteed aan gezinnen in het dorp of vlak daarbuiten. Dat ging vaak via een omgekeerde veiling: in een zaaltje bij gemeente of kerk noemde men een bedrag dat stap voor stap omlaagging. Wie zei: ‘ik doe het ervoor’, nam de zorg op zich. Daarna kwam er een extra bord aan tafel, een strozak of bedstee op zolder, en begon het meedraaien in het huishouden. Het klinkt hard – en dat was het vaak ook – maar het was tegelijkertijd nuchter en dichtbij: geen grote instellingen, wél buurhuizen, schuren en kleine kamers waar het dagelijks leven zich afspeelde.
