Bruidspaar Verhart heeft warme herinneringen aan de Puck

Baron van Wassenaarlaan 36, dat moet te vinden zijn, denk ik. Niets blijkt minder waar. Waar is de hoofdingang? Op het hoekhuis zie ik Wim Verhart (84) zwaaien. Gelukkig laat Wim mij via de brandtrap naar boven. Even later zien we de burgemeester voorbij fietsen. Gelukkig denk ik, het ligt niet aan mij. En ook burgemeester Cornelis Visser komt via dezelfde weg naar binnen. De galerij is vrolijk versierd met vlaggen. We worden hartelijk onthaald door Ellie (77), die ons even later trakteert op thee met gebak. Het bruidspaar viert hun 60-jarig huwelijksjubileum.

Door Piet Rovers

Ze hebben elkaar ontmoet in slagerij Van de Meer in Leiden. Hier werkten ze allebei en werden verliefd. Hun ogen beginnen te glimmen als zij vertellen dat het vroeger anders ging . ‘Je sneed een stuk vlees af en die verpakte je. Het contact met klanten en het samenwerken waren erg leuk’. Ellie is geboren in Leiden wat, na al die jaren in Katwijk gewoond te hebben, nog altijd te horen is. Na haar huwelijk, op 5 november 1964, heeft zij voor haar zoon en dochter gezorgd, terwijl Wim zijn hele werkzame leven voor verschillende slagers gewerkt heeft. Hij praat vol passie over het vak. ‘Ik deed er van alles, van slachten, uitbenen en snijden.’

De vader van Wim had in Katwijk Binnen, aan de Grote Steeg, een sigarenwinkel. Af en toe sprongen ze daar bij, zodat de ouders van Wim op vakantie konden.

Gezonken

Achtenvijftig jaar hebben zij gewoond op het water in hun ark de Puck. Ze missen de ruime tuin die zij hadden bij de Sandtlaanbrug, maar toch vooral hun vrijheid.

In 2021 is de boot gezonken. Nadat een speedboot met snelheid voorbij voer, stroomde het water de boot in. ‘Er was geen pompen aan, het was te laat! Alles moesten we achterlaten, daar stonden we dan en zeiden tegen elkaar met alleen de verzekeringspapieren in onze handen: Waar staan we nou? Het meeste zeer doet het gemis van foto’s en mijn schilderwerk. Gelukkig zijn de sieraden en de urn van mijn moeder boven water gekomen’, zegt Ellie met zachte stem.

Ze konden tijdelijk bij hun schoonzoon inwonen. Nadat ze een tijdje in het voormalige Salem hebben gewoond, kregen ze deze woning aangeboden.

Voor altijd

Op latere leeftijd heeft Ellie haar rijbewijs gehaald, omdat haar zoon ver weg woont. Ellie maakt makkelijk contact met mensen en Wim vult dat met zijn vriendelijkheid aan. Samen twee gezellige mensen waarbij het spreekwoord ‘Wie goed doet wie goed ontmoet’ past. Dit heeft er in hun leven voor gezorgd dat ze veel vrienden en kennissen hebben, die hen veel hulp hebben geboden na het zinken van hun woonboot. 

Nadat de kinderen uit huis waren, hebben ze Ellie’s moeder in huis genomen om voor haar te zorgen. 

Na het pensioen van Wim hebben ze samen leuke vakanties gehad. Nu wonen ze met plezier in Katwijk aan den Rijn en is het iedere vrijdagochtend gezellig met de buren koffie drinken. Maar Puck blijft voor altijd in hun herinnering.