Zaalvoetbalteam FC Cairo speelde 15 december de laatste wedstrijd. | Foto: pr
Zaalvoetbalteam FC Cairo speelde 15 december de laatste wedstrijd. | Foto: pr Foto: pr

Zaalvoetbalteam stopt na 40 jaar en 1.507 wedstrijden

Algemeen

Oud-tegenstanders die allang met pensioen zijn, zijn verbaasd dat ze nog rondlopen. Zelf hadden ze ook niet verwacht dat ze het zolang zouden volhouden. Na ruim 1.000 wedstrijden, 250 verschillende tegenstanders én 100 uur samen douchen, houdt zaalvoetbalteam FC Cairo uit Katwijk er na 40 jaar mee op.

‘Ik heb meer met jou onder de douche gestaan dan met mijn eigen vrouw’, lacht Herman van Iterson naar zijn teamgenoot Martin de Vries. De wiskundeleraar is van de cijfertjes en heeft de afgelopen 40 jaar alles bijgehouden. Het zaalvoetbalteam speelde in 1984 haar eerste wedstrijd namens Digros Katwijk. Eerst met collega’s, maar later met vrienden.

Het Digros team werd tien jaar lang FC Rijnzicht. Na een wisseling van sponsor werd 30 jaar lang de naam FC Cairo op het shirt gedragen. De zaalvoetballers speelden bijna iedere vrijdagavond een wedstrijd. Ruim 30 jaar in Cleijn Duin, maar daarna in Sporthal Rijnsoever.

Blessuregevoelig

DVS, Vaatje, Gemeente Katwijk en Hartevelt Vis zijn enkele tegenstanders geweest die het team voorbij heeft zien komen. ‘We hebben 1.507 wedstrijden gespeeld.’ Van Iterson heeft zelf maar zeven wedstrijden gemist. Hij baalt er zelf nog een beetje van. ‘Ik was geblesseerd geraakt bij de volleybal. Iemand sprong op mijn enkel.’

‘Ik heb meer met jou onder de douche gestaan dan met mijn eigen vrouw’

Het is een wonder dat De Vries en Van Iterson nooit een blessure hebben opgelopen in de zaal. Zaalvoetbal is erg blessuregevoelig en ze zijn allebei al de 60 gepasseerd. Dat is ook de reden dat het team er mee stopt. De jonkies rennen ze lachend voorbij. Het kan de aanvoerder van het team weinig schelen. ‘Ik wil ze nog wel zien als ze zelf 60 zijn.’

Geen genade

Op 15 december werd de laatste wedstrijd gespeeld tegen een verzameling van aanvoerders van teams waar FC Cairo de afgelopen jaren tegen gespeeld heeft. ‘Ze hadden geen genade voor ons’, lachen de teamgenoten.

In de kleedkamer beseften de teamleden dat het er nu echt op zat. ‘Maar we wilden elkaar geen hand geven. We zien elkaar wel weer.’

De Vries biecht nog wel op dat hij even in zijn eentje een rondje in de zaal heeft gelopen. ‘We hebben hier zoveel tijd met elkaar doorgebracht.’ Volgens de wiskundeleraar is die tijd bij elkaar genoeg om vier maanden lang 24 uur per dag te voetballen.

Het team heeft vorige week bij Grillroom Cairo gepast afscheid genomen van het zaalvoetbalteam. Het restaurant en de hoofdsponsor was na iedere wedstrijd de thuisbasis voor het team.

Het zaalvoetbal zit erop, maar de teamgenoten blijven elkaar gewoon zien. ‘We zijn immers ook gewoon vrienden.’

Uit de krant