‘Het zijn herinneringen aan een mooie tijd’

Verspreid op tafel liggen verschillende foto’s. Van het schoolkamp in Doorwerth, maar ook een paar teamfoto’s. Op al de foto’s staan Lyda Kromhout-Leeuwenburg en Peter Tolk. Jaren zijn zij collega’s van elkaar geweest op de Wilhelminaschool. Ze zien en spreken elkaar nog regelmatig. Maar voor deze keer duiken ze de geschiedenis in, ter gelegenheid van het komende eeuwfeest van de school.

Door Carin van der Spijk-Kralt

Als de 71 jarige juf Lyda door Rijnsburg loopt wordt ze nog regelmatig aangesproken met ‘He, Juf’. ‘Sinds mijn 65ste ben ik met pensioen, dus ik ben al heel wat jaren niet meer werkzaam op school. Maar ik heb het nu drukker dan toen ik werkte’, laat Lida weten.

Van jongst af aan wist ze al dat ze juffrouw wilde worden. Na haar opleiding stond Lyda in 1969 voor het eerst voor de klas. ‘Dat was op de Vijverhof onder leiding van juffrouw Plaizier. Tussendoor heeft Lyda nog 1,5 jaar op een school in Katwijk gewerkt, basisschool De Molenhof. Dit is maar een kort uitstapje geweest. ‘Toen ik zelf moeder werd ben ik gestopt. Toen onze jongste naar school ging, onze kinderen zaten op de Wilhelminaschool, heb ik gevraagd of er soms iets te doen was voor mij. Een week later kon ik beginnen en ben er altijd gebleven. In het begin als invalster bij adv dagen en ziekte. Zo ben ik er weer ingerold,’ vertelt Lyda. Nagenoeg heeft ze altijd kleuters lesgegeven. Ze vertelt: ‘De spontaniteit van kleuters heb ik altijd heel leuk gevonden, hun onbevangenheid vooral. Je leert ze knippen, kleuren en plakken. Eenmaal in de andere groepen kom je die kinderen in school tegen. Het is zo leuk om die ontwikkeling mee te maken.’

Peter Tolk (70) is geboren in Hilversum. Toen zijn vader een baan kreeg bij de Nora in de duinen bij Noordwijkerhout, is het gezin verhuisd naar Noordwijk. En daar woont hij nog steeds. Na de HAVO is Peter naar de Kweekschool gegaan. Zijn eerste baan in het onderwijs was als meester op de Prinses Ireneschool. ‘Ik denk dat ik toen een combinatieklas 3-4 had. En ik stam nog uit de krijtjescultuur’, vertelt Peter. Hij vertelt verder: ‘Mijnheer Chris van Zwol was toen hoofd der school. Na hier 10 jaar gewerkt te hebben werd de Ireneschool gesloten en kwam ik op de Wilhelminaschool te werken. Ik denk dat ik een jaar een combiklas 4-5 heb gehad, om vervolgens over te stappen naar klas 6 en de oudste leerlingen onder mijn hoede te nemen. Vrij snel daarna werd klas 6 groep 8. Eigenlijk heb ik altijd de oudste kinderen les gegeven. Dat vond ik ook het leukste om te doen. Het contact met deze kinderen lag meer in mijn straatje. Daarbij heb ik altijd gezorgd voor plezier in de klas, en dan komt de rest vanzelf wel. Een kind moet zich gelukkig voelen. En als leerkracht moet je vertrouwen hebben in de klas én het kind.’

Een mooi compliment is een bezoek van een oud leerling aan Peter Tolk. ‘Nadat deze jongen zijn middelbare schooldiploma had behaald, kwam hij mij deze laten zien en zei: ‘Meester u hebt altijd in mij gelooft. Ik ben blij dat u doorgezet hebt in de schoolkeuze na het basisonderwijs’.

Herinneringen
Als we de twee oud-collega’s vragen naar hoogte- en dieptepunten noemen ze beide het overlijden van een aantal collega’s. Lyda vertelt: ‘Afscheid nemen van mensen die je goed kent en waarmee je fijn hebt samengewerkt is altijd naar. Maar daarbij moesten we ook de kinderen opvangen en begeleiden.’

Peter herinnert zich nog de verschillende schoolkampen. ‘De jeugdherberg In Doorwerth; gingen we op de fiets naar de dierentuin. Moesten we een hele steile heuvel op fietsen en er weer af. Later gingen we naar Amerongen, daar was het ontzettend vies en liepen de kakkerlakken over de grond. In Otterloo hadden we een mooie locatie. Een van die jaren ging er een tweeling mee, die nog nooit van huis was geweest. Die ouders hebben we daar een groot plezier meegedaan.’ Lyda herinnert zich nog dat er een keer opeens een vader kwam kijken….hoe het met z’n dochter ging….

Veranderingen
Het onderwijs is door de jaren heen veranderd. Peter: ‘In het begin werden de schoolborden schoongeveegd en de vegers buiten met een liniaal uitgeklopt. Langzaam maakten de krijtjes plaats voor floppy’s en computers.’ Lyda: ‘Vroeger leerde je de kleuters hoe ze veilig met de schaar moesten omgaan. Nu leren ze digitaal knippen en plakken, voor zover ze dat nog niet weten. Ook de intrede van de onderwijsassistentes heeft de juffen en meesters veel werk uit handen genomen.’

Als leerkracht moet je vertrouwen hebben in de klas én het kind

Naast deze digitale veranderingen in het onderwijs, noemt Lyda ook de komst van buitenlandse kinderen op school. Veelal gevlucht uit oorlogsgebieden. Peter herinnert zich nog Saafie uit Somalië: ‘Ik droeg een shirt met korte mouwen en opeens voel ik een hand over mijn arm. Saafie vond die haren op mijn arm maar raar’. Lyda noemt de twee broertjes uit Kosovo. ‘Ik leerde hen woordjes en vroeg een van hen: ‘Weet je wat een markt is?’ Gaf de jongen met een accent als antwoord: ‘markt, dat is de Basismarkt.’ Dat was toen een winkel in Rijnsburg waar je goedkope spullen kon kopen.

Reünie
Met heel veel plezier kijken Lyda en Peter terug op hun tijd op de Wilhelminaschool. Na hun afscheid zijn ze zeker niet in een gat gevallen. Lyda: ‘Ik heb het druk met ons gezin en de kleinkinderen, en vrijwilligerswerk’. Peter houdt postduiven en is daar elke dag heel wat tijd aan kwijt. Met de tuin bijhouden en de krant lezen verveelt hij zich zeker niet.

Natuurlijk gaat het tweetal ook naar de reünie op zaterdag 21 mei 2022. ‘Het is leuk om de deelnamelijst te bekijken. Hierop is te zien welke beroepen oud-leerlingen uitoefenen’, weet Peter.

Vind je het ook leuk om oud-klasgenoten te ontmoeten? Meld je dan aan via de website www.reuniewilhelminaschoolrijnsburg.nl.