De Brug bereikt zorgmijders met geduld en liefde

Volhouden. Niet opgeven. Want achter die deur, achter die struik of in dat tentje schuilt een mens die het waard is om gered te worden.

Met een maaltijd, met een luisterend oor, met een plan voor hulp. Dat is de missie van De Brug. En om door te gaan met die missie is geld nodig. Want de aanpak werkt. Dat ziet het college van burgemeester en wethouders ook in.

Het college wil het maaltijdenproject van De Brug daarom structureel financieel steunen. Sinds 2021 ontvangt de verslavingszorgorganisatie De Brug in Katwijk subsidie van de gemeente voor het maaltijdenproject. 

Dat project richt zich op mensen in isolement en/of zorgmijders, bijvoorbeeld door verslaving, verwaarlozing of eenzaamheid. ‘Deze inwoners krijgen met regelmaat bezoek van een medewerker van de Brug, die met een warme maaltijd en open houding tot een gesprek langskomt. Doel is deze inwoners te bewegen weer deel te nemen aan de samenleving en, indien nodig, tot een zorgvraag te komen’, aldus het college.

‘Het helpt als iemand naar je toekomt’

De subsidie van 35.000 euro per jaar liep eind vorig jaar af. Het college stelt nu voor om ook dit jaar dat bedrag toe te kennen. En werkt aan een voorstel om het maaltijdenproject structureel te ondersteunen.

‘Een voorstel daarover komt eind van dit jaar’, vertelt wethouder Emile Soetendal afgelopen vrijdag tijdens een bijeenkomst in De Brug.

‘Het aantal mensen dat er gebruik van maakt stijgt. Je kunt zeggen dat dat een zorgelijke ontwikkeling is, maar aan de andere kant worden die mensen wel gezien en kun je ze ondersteunen. Er wordt contact gelegd met zorgmijders en bekeken of ze openstaan voor een zorgtraject en terugkeer naar de maatschappij. Dan helpt het als iemand naar je toekomt en contact maakt.’

Samenwerking

Wat houdt dat maaltijdenproject precies in? Daar kan ambulant begeleider en ervaringsdeskundige Wilma met veel liefde over vertellen.

Wilma was zelf tien jaar lang zorgmijder en leefde enige tijd op straat. Zij is een voorbeeld van hoe iemand zijn/haar leven kan veranderen met de nodige hulp. ‘Ik weet hoe het is om je niet gehoord te voelen.’

Iedere dinsdag gaat Wilma met Peter van De Brug met maaltijden op pad. ‘De adressen krijgen we via de politie, Dunavie, andere instanties zoals het wijkteam van de gemeente en soms buren. De samenwerking met andere organisaties gaan steeds beter.’

Lange adem

Het klinkt simpel: langsgaan met een maaltijd en een praatje maken. Maar het is vaak een kwestie van een zeer lange adem. Wilma: ‘We worden niet zomaar toegelaten. Dan laten we de maaltijd achter en leggen een brief neer. Bij één geval duurde het een jaar voordat we werden binnengelaten. Dat was bij een zwaarverslaafde vrouw. die totaal verwaarloosd was. Eerst ging de deur op een kier en later mochten we naar binnen. In een woning met overal lege flessen, poep en plas van een kat. Dan moet je de tijd nemen, want er is dan een opening. En gaan we kijken naar wat er mogelijk is qua zorg. Het gaat vaak om kleine stapjes vooruit en soms weer een stapje terug. Maar we blijven het gesprek aangaan, want ieder mens is kostbaar.’

Het tweetal komt schrijnende situaties tegen. Uitbuiting door andere daklozen, prostitutie, georganiseerde criminaliteit. ‘En soms gevaarlijke situaties dat er iemand met een mes tegenover je staat. Maar dat weerhoudt ons niet’, zegt Wilma stellig.

Volhouden werkt blijkt uit de cijfers. Vorig jaar werden zeventig unieke personen bezocht. ‘Van deze groep zijn 34 personen succesvol uitgestroomd naar passende begeleiding of behandeling, zijn overgedragen aan een externe partij, of functioneren inmiddels weer stabiel en zelfstandig’, aldus Michael van der Plas, manager van De Brug.

Keerpunt

De 37-jarige Thomas hoopt ook op een goede afloop, maar weet dat hij nog een lange weg heeft te gaan. Hij vertelt sinds zeven weken op straat te wonen vanwege een alcoholverslaving. Hij weet de weg naar het inloophuis van De Brug. ‘Hier kun je een wasje doen, douchen en een praatje maken. Dat is heel veel waard.’ Slapen doet hij nu bij de Binnenvest in Leiden.

Thomas kwam in contact met De Brug door zijn voormalige werkgever. ‘Die heeft me echt alle kansen gegeven. Ik woonde er zelfs, maar door mijn alcoholproblemen ben ik toch mijn baan verloren. Mijn werkgever heeft De Brug geïnformeerd.’

Wilma: ‘We gaan eerst zorgen voor stabiliteit en dan verder werken.’

Thomas beaamt dat. Hij weet dat hij op een keerpunt staat en dat er iets moet veranderen. En daar kan De Brug bij helpen.

Belofte

En daar kan de gemeente een grote helpende hand bieden door het project structureel te ondersteunen. Het liefst met iets meer dan 35.000 euro per jaar.

Van der Plas: ‘Voor dit jaar hebben we 70.000 euro nodig om twee mensen een dag per week in te zetten. De helft is de gemeentelijke subsidie en de andere helft dankzij geld van de stichting Vrienden van De Brug. Maar we zouden graag meerdere dagen willen en de mensen in de avonduren bezoeken.’

‘We gaan inzetten op meer dan 35.000 euro’, belooft wethouder Soetendal.

Door Sandra Kornet-van Duijvenboden