Lange jaren
Voor het CDA is één ding heel duidelijk geworden: ze moeten de grootste worden willen ze de coalitie in gaan. En daar hebben ze nog vier jaar de tijd voor.
Het duidingsdebat van vorige week was ontluisterend. Als dit de politiek is, dan worden het vier lange jaren.
Zolang DURF de eerste stap mag zetten, is er geen bestuurlijke toekomst voor het CDA. Sonny Spek maakte dat wel duidelijk in het debat. Of het een tirade was, dat durf ik niet te zeggen, maar dat hij fel van leer trok is zeker.
Ook de brief aan de informateur van DURF laat zien dat er geen plek was en is voor het CDA.
De ChristenUnie daarentegen was vanaf het begin al de beoogde partner. Tot verrassing van die lijsttrekker. Een nederlaag en toch aan tafel, menig voetbaltrainer zou er jaloers op zijn.
Ik heb met enige verbazing zitten kijken. Van beide kanten was het een fel debat, waarbij ik mij vooral afvroeg wat het voor ons- de kiezers- zou toevoegen. Transparant? Jazeker. De vuile was buiten hangen? Niet heel sjiek.
Voor het CDA gaan het opnieuw vier jaren in de oppositie worden. En dat met een deels vernieuwde ploeg, want bekende namen als Irene van der Plas, Adger van Helden, Bas Drinkwaard en Dick Oudwater hebben afscheid genomen. Dat maakt het er niet gemakkelijker op. Eerst weer inwerken, dan kijken waar je sterke kanten zitten en dan bouwen aan kennis en zichtbaarheid. Dat kost tijd, en die hebben ze eigenlijk niet bij het CDA.
In zo'n situatie hoop je dan op een misstap van de 'tegenpartij'.
DURF heeft dan vier jaar om aan de kiezers te laten zien waarom ze voor een wat linksere koers gaan.
Veel reacties online gaan richting lijsttrekker/wethouder/formateur Spek met als strekking 'maar hier hebben we niet voor gekozen, Sonny'.
Het zal de voorman van DURF wellicht wat zenuwen geven nu zijn achterban zo begint te morren. Ze moeten het de komende vier jaar laten zien. Geen nieuwkomer meer, dat voordeeltje valt weg. Met een sterkere SGP, maar ook met een zwakkere ChristenUnie en een PvdA die graag wil.
Dat biedt ook bestuurlijke ruimte. En fijn dat er eindelijk een partij is die de regenboogvlag echt wil hijsen, zonder dat daar later nog tegenstrijdigheden over voorbij komen bij andere dossiers. Ook de huidige coalitie zal het daar snel over eens zijn: zorg en welzijn naar hun nieuwe partner. Kunnen ze voor de eigen achterban voortaan naar de PvdA wijzen, zonder in te moeten boeten op de eigen standpunten.
Mochten de vier beoogde partijen eruit komen, dan wordt alleen nog spannend wie wethouder wordt voor de SGP. Spek, Mostert en Van Tuijl kunnen we alvast vast invullen. De kans dat lijsttrekker Remmelzwaal het gaat doen, is klein. IJsbrand Guijt is de naam die rondgaat. We moeten nog even afwachten, maar binnenkort zal er wel witte rook zijn. Het CDA kijkt dan weer toe, net als vier jaar geleden. Maar ook zij moeten aan de slag.
criticaster@katwijkschepost.nl