'Groentjes' bij Dunavie
Ingezonden n
Nee maar, woningcorporatie Dunavie doet mee aan de Maand van de Groene Tuin, hoe leuk is dat! Helaas, minder leuk dan je denkt, ze snappen er niet veel van, hun actie draait om gratis kunstgras. Daar hebben ze nog restanten van liggen, willen de rotzooi kwijt en verzinnen een heuse winactie.
Wat een groentjes bij Dunavie op milieugebied. Daarom even een bijspijkerlesje voor de werknemers die de actie bedachten:
De Maand van de Groene Tuin gaat over het daadwerkelijk vergroenen van onze leefomgeving. Dat is goed voor plant, dier en mens. Het gaat over echte planten, echt gras, tegels eruit, zorg voor de natuur.
Echt gras vangt verontreinigende stoffen op en breekt ze biologisch af.
Kunstgras is levenloos plastic spul. Het verstikt de ondergrond. Kunstgras leggen is in feite een soort van asfalteren.
Door slijtage van kunstgras komen microplastics in het milieu: in de lucht, in het grondwater en uiteindelijk in het drinkwater. Microplastics ademen we in en drinken we op.
Verkopers van kunstgras hebben een terugnamegarantie. Ze halen het op als het is versleten. Dat gaan de plasticdumpers van Dunavie vast niet doen.
Dunavie doet met deze domme actie gewoonweg aan greenwashing: je als organisatie groen voordoen, maar het niet zijn. Daarom deze raad, gratis en voor niks: maak als woningcorporatie echt werk van het vergroenen van onze gemeente. Draag bij aan biodiversiteit. En breng je rommel zelf naar de milieustraat.
Peter van Duijvenboden
Gele pakken
Al vroeg in het voorjaar, net nadat de winter zich terugtrok, staken de narcissen dankzij het zachte weer hun gele koppen boven het gras uit, waarna de tulpen al snel volgden. En mannen in gele pakken.
Alsof ook zij samen met de bloemen zijn ontkiemd. Ze woekeren schijnbaar ongecontroleerd door Katwijk, als een onstuitbare invasie van geel duinkruiskruid. Ze verschijnen overal rond de vele, overigens volstrekt onbegrijpelijke, zo niet ronduit onnozele, geplande afzettingen.
In groepjes hangen de, vaak mannelijke, figuren in gele pakken bij elkaar, zittend op een tuinstoel in de berm, scrollend op hun telefoon of comfortabel in de auto achter de afzetting.
Door de overbodigheid die zij hiermee uitstralen, gecombineerd met de op zijn minst merkwaardige planning van de gemeente, lijkt hun aanwezigheid soms meer op een grap of een kunstproject. Ondanks de vrolijke fluorescerende gele kleur, nogal deprimerende vorm.
Beste gemeente en aannemer, wilt u de op deze wijze duur betaalde heren informeren over hun rol en ervoor zorgen dat zij het verkeer daadwerkelijk ondersteunen, in plaats van vooral extra frustratie te veroorzaken? Vriendelijk bedankt!
Pieter de Vries,
Rijnsburg