Enig erfgenaam
Margreet was haar veertigste nog happy single. Niet dat zij nooit aandacht had gehad van een leuke man maar het had gewoon nooit geklikt. Margreet was ook niet onbemiddeld. Dankzij een goede baan en Hollandse spaarzaamheid had zij inmiddels een aardig vermogen opgespaard. Op een dag had zij een goed gesprek met een vriendin die op een gegeven moment vroeg: “waar gaat dat geld heen als jij overlijdt?”. Daar had Margreet geen antwoord op, zij had er eigenlijk nooit over nagedacht. “Naar je vader en moeder”, wist de vriendin, “en naar je broer”. “Maar dat wil ik helemaal niet” antwoordde Margreet. “Ik heb zoals je weet niet zo’n fijne band met m’n ouders, en bovendien zitten zij ook niet echt op mijn geld te wachten. Dan liever alles naar m’n broer; die kan het goed gebruiken, want die maakt altijd alles op…”
Als je geen nakomelingen hebt en je wilt dat je vermogen naar iets of iemand gaat, anders dan in de wet bepaald, is het maken van een testament onontkoombaar. Dus toog Margreet naar de notaris en liet in haar testament vastleggen dat haar broer haar enige erfgenaam zou zijn
Een paar jaar later gebeurde waar zij niet meer op had gehoopt: Margreet ontmoette een aardige man, een weduwnaar, en het klikte meteen. En niet lang daarna stapten Margreet en haar nieuwe vriend in het huwelijksbootje, waarbij zij trouwden in gemeenschap van goederen. En zij leefden nog lang en gelukkig, maar dat was helaas niet het geval. Na enkele jaren overlijdt Margreet.
Als de begrafenis achter de rug is wordt bij Margreets man op de deur geklopt. De broer van Margreet staat voor de deur. Hij is door de notaris op de hoogte gebracht dat hij in Margreets testament is genoemd als enig erfgenaam en komt de erfenis opeisen. In alle consternatie was Margreet vergeten om haar testament aan te passen zodra er een man in zicht was gekomen…..
Gelukkig koos de rechter partij voor Margreets weduwnaar. Volgens de rechter moet ook gekeken worden naar de bedoeling van degene die een testament heeft opgesteld.