The day after…
Hebt u het kerstfeest en de jaarwisseling goed doorstaan? Eigenlijk wil ik wel even bij dat Kerstfeest stil staan. Is kerstfeest eigenlijk wel een feest? Voor ons planeetbewoners hopelijk wel. Tenslotte is kerstfeest voor velen van ons het feest van verlossing en hoop. Maar voor God en Jezus?
God, die op kerstavond, dat de engelen zo adembenemend zongen, voor 33 jaar afscheid nam van Zijn Zoon. Wetend wat Zijn Zoon allemaal nog te wachten stond. De smaad, de hoon en uiteindelijk het kruis op Golgotha. Het lijkt me als vader vreselijk!
En Jezus? Als Zoon van God had Hij verbleven in de hemel. Die mooiste plek, die een mens zich kan voorstellen. Dan bereid zijn om de hemel te verlaten en af te dalen naar de aarde…
Zou Hij ook al alles al geweten hebben en Zich hebben kunnen invoelen wat Hem te wachten stond? Ik denk het wel. We hebben het over Jezus, samen met de Vader en de Heilige Geest deel uitmakend van de Drie-eenheid. Hoewel? Hoe verklaar ik dan die spanning en twijfel in Gethsemane?
Laat deze gedachten eens op u inwerken. Dan zal het deel 'feest' van het Kerstfeest mogelijk een andere betekenis krijgen en mogen we nu al toegroeien naar Goede Vrijdag en Pasen.
Normen en waarden
Vaak gaan wij prat op onze Nederlandse normen en waarden. Zij zijn belangrijk zijn voor het eigene van onze Nederlandse samenleving. Deze normen en waarden komen door vreemde, buitenlandse invloeden onder druk te staan. Maar kennen we onze eigen normen en waarden of onze eigen (kerst)gebruiken nog wel?
De afgelopen tijd heb ik kerststallen bekeken. De kerststal wordt vaak gezien als een oude rooms-katholieke traditie, die weer in zwang komt. Opvallend vond ik echter, dat velen niet meer weten dat het Kindje Jezus er niet van meet af aan bij hoort. Het kribbetje mag een vaste plaats in de stal hebben, maar het Koningskind pas vanaf de Kerstnacht. Bij de meeste stallen, die ik zag, lag het Kindje meteen al in de kribbe.
Overigens worden in sommige kerststaltradities de Wijzen uit het Oosten pas op 6 januari toegevoegd: Driekoningen. De dag, dat kinderen vroeger zingend langs de huizen gingen om snoep op te halen. Te vergelijken met de elfde van de elfde. In de zuidelijke provincies de start van de voorbereidingen voor carnaval. Een gebruik, dat overigens steeds uitbundiger gevierd wordt. In het noordelijk deel van ons land gingen dan de kinderen zingend voor snoep, langs de huizen.
Jammer eigenlijk, dat we de we de kerstgebruiken kwijt raken. Het is een deel van de evangelisatie van ons christenen rond het Kerstverhaal voor mensen, die er niet zo mee opgevoed zijn. Gebruiken, die echter, naar mijn mening, niet alleen door vermeende buitenlandse invloeden onder druk zijn komen te staan…
Weet u dat in de 16e en de 17e eeuw buitenlandse vluchtelingen de redding zijn geweest voor de Hollandse steden en mede bijgedragen hebben tot onze Gouden Eeuw? In die tijd was in onze vervuilde steden het sterftecijfer veel hoger dan het geboortecijfer. Juist de toestroom van buitenlandse, vaak vakbekwame, vluchtelingen, zorgde ervoor dat onze steden konden voortbestaan.
In die tijden zagen we buitenlandse wetenschappers en kunstenaars onze cultuur juist versterken. Namen we vanuit de Joodse, Engelse en Franse leefgemeenschappen veel woorden over. Tot voor kort werden deze aanvullingen uit andere culturen als rijk ervaren. Maar ook toen integreerden vluchtelingen niet in de Nederlandse samenleving. We hebben er bijvoorbeeld onze Waalse kerken aan over gehouden en veel buitenlands eten Tegenwoordig lijken we alleen gevaren te zien.
Natuurlijk mogen we best eisen stellen aan inburgering van vluchtelingen. Dat geeft echter de overheid ook de opdracht om de termijnen, dat een vluchteling in onzekerheid verkeert over zijn of haar status, te beperken. Het geeft ons, zeker na Kerst 2017, de opdracht om te kijken hoe, binnen onze Joods/Christelijke cultuur, van ons verwacht wordt, dat we met vluchtelingen omgaan.
Ik wens alle lezers een gezegend en gezond 2018.
